Opština Stara Pazova se nalazi u Vojvodini u središtu istočnog Srema zauzimajući 9,5% teritorije ove regije, a u južnom delu AP Vojvodine zauzimajući 1.6% pokrajinske teritorije. Po svom geografskom položaju nalazi se na severnom delu Republike Srbije. Njena teritorija prostire se na površini od 351 km², gde živi 63.307 stanovnika prema popisu iz 2022. godine. Opština integriše devet administrativnih naselja: opštinsko središte Staru Pazovu, zatim Novu Pazovu, Stare Banovce, Nove Banovce, Belegiš, Surduk, Golubince, Vojku, Krnješevce i jedno formalno naselje Petrović salaš.
Omeđena je teritorijama opštine Inđija na severu, opštine Ruma na zapadu, opštine Pećinci na jugozapadu, a na jugoistoku i jugu sa beogradskim područjem. Istočnu granicu opštine predstavlja tok reke Dunav u dužini od 24 km. Na pola puta između dva najveća grada u zemlji, između “svinjskog” i “vinskog”, a u svom “ruzmarinskom” Sremu nalazi se opština Stara Pazova.
Odlikuje je vrlo povoljan turističko-geografski položaj jer je smeštena otprilike na sredini puta Beograd – Novi Sad, od glavnog grada države udaljena je svega 30 km, a od administrativnog centra Novog Sada 40 km. Teritorija opštine Stara Pazova jedna je od retkih u Srbiji koju prožimaju sva tri evrokoridora: E-70 (Beograd – Zagreb), E-75 (Beograd – Novi Sad) i koridor VII koji predstavlja reka Dunav. Kroz staropazovačku opštinu i neposredno pored nje prolazi nekoliko puteva od regionalnog i lokalnog značaja od kojih je najvažniji pravac M 22/1 koji povezuje Beograd i Novi Sad i svima je poznat pod nazivom “Stari novosadski put”. Kroz opštinu prolazi pruga Beograd – Novi Sad – Budimpešta i Beograd – Zagreb, koja ide zapadnom periferijom mesta. Povoljan saobraćajno – geografski položaj upotpunjuje i blizina međunarodnog aerodroma „Nikola Tesla“ koji je od centra opštine udaljen 25 km, što predstavlja i mogućnost kombinovanja različitih vidova saobraćaja: drumski, železnički, rečni i vazdušni. Lokalni položaj teritorije Opštine određen je topografijom i mikropoložajem. Njen veći deo je situiran na lesnim morfološkim oblicima, a manji u priobalnom pojasu Dunava. S obzirom da se lesna zaravan završava odsecima u koritu Dunava, tu su i najviši oblici reljefa na teritoriji Opštine do 120 m apsolutne visine. Najniža morfološka tačka na teritoriji Opštine je i najniža tačke sremske lesne terase tzv. Krnješevačka depresija, 75 m nadmorske visine. Površina opštine je nepravilnog oblika i izdužena je pravcem jugozapad – severoistok. Prostor opštine morfološki se diferencirao na Podunavski: Belegiš, Surduk, Stari i Novi Banovci i ravničarski deo: Stara i Nova Pazova, Golubinci, Vojka i Krnješevci.
Matematički položaj opštine određen je koordinatama: 20° 22’ istočne geografske dužine i 45° 06’ severne geografske širine. Severna administrativna granica opštine prema Inđiji prati 45. paralelu koja polovi severnu hemisferu. Opština sa devet mesta uspostavljena je 01.04.1963. godine. Krajem 1964. godine izašao je Zakon o formiranju mesnih zajednica, a od 01.01.1965. godine je stupio na snagu. Takav vid organizanja mesnih zajednica traje i danas. Opština Stara Pazova se odlikuje multietničnošću, multireligijskom i kulturnom raznolikošću.
Literatura:
Dr Slobodan Ćurčić, Opština Stara Pazova, geografska monografija, Novi Sad, 1984.
Pod rukovodstvom Prof. Dr Srboljuba Stamenkovića, Geografska enciklopedija, naselja Srbije, IV, S-Š, Geografski fakultet, Beograd, 2002.
Dragana Matijević, Prostorno-funkcionalna povezanost naselja opštine Stara Pazova sa urbanim sistemom Beograda, Geografski institut “Jovan Cvijić”, SANU, Beograd, 2009.
Sa sajta: Republičkog zavoda za statistiku – Uporedni pregled stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002 i 2011.god.
Galerija fotografija:
